Gelenekler, Al-Anon gruplarının hem birbirleriyle hem de dünya çapındaki Al-Anon birliğiyle uyumlu olması ve gelişmesi için kullanılan araçlardır. Birliğimiz geleneklere olan bağlılığımıza dayanır.


 1.  Ortak refahımız başta gelmelidir; kişisel gelişim birlik olmaya bağlıdır.

 2.  Amacımıza ulaşmamızda tek bir otorite vardır; o da grup bilincinde kendini gösteren sevgi dolu Tanrı’dır. Liderlerimiz hükmedici değil, güvenilir hizmetkarlardır.

 3.  Al-Anon Aile Grupları yardımlaşma amacıyla bir araya gelen alkolik yakınlarından oluşur. Başka ortak çıkarları yoktur. Üyelik için tek şart, 

alkolik yakını ve arkadaşı olmaktır.

 4.   Başka bir grubu, Al-Anon’u veya AA’yı etkileyecek konular dışında, her grup özerk olmalıdır.

 5.   Her Al-Anon Aile Grubunun tek bir amacı vardır; o da alkolik ailelerine

 yardımcı olmaktır. Bunu Adsız Alkoliklerin 12 Basamağını bizzat 

uygulayarak, alkolik yakınlarımızı destekleyip onlara anlayış göstererek ve

 alkolik ailelerine bağrımızı açarak yapmaktayız.

 6.  Aile Gruplarımız dışarıdan herhangi bir kuruluşu desteklememeli , 

finanse etmemeli ya da isminin kullanılmasına izin vermemelidir. Para, mal ve prestij bizi temel ruhsal hedefimizden uzaklaştırır. Bununla birlikte, farklı bir oluşum olsa da Adsız Alkolikler ile her zaman işbirliği içinde 

olmalıyız.

 7.   Her grup kendi kendine yetmeli, dışarıdan gelecek bağışları 

reddetmelidir.

 8.   Al-Anon On İkinci Basamak çalışmamız daima amatörce kalmalıdır, 

ancak hizmet merkezlerimizde özel görevliler

 çalıştırabiliriz.

 9.   Gruplarımız asla örgütlenmemelidir. Ancak, sadece hizmet ettiklerin 

karşı sorumlu olan hizmet komiteleri

 oluşturabiliriz.

 10.   Al-Anon Aile Grupları kendi dışındaki konular hakkında fikir yürütmez; dolayısıyla adımız toplumsal tartışmalara karıştırılmamalıdır.

 11.   Halkla İlişkiler politikamız reklamdan çok cazip kılma esasına

 dayanır. Basın, radyo, film ve tv alanlarında bireysel olarak kimliğimizi

 gizli tutmalıyız. AA üyelerinin adsızlığını da özenle korumamız

 gerekir.

 12.   Adsızlık tüm geleneklerimizin ruhsal temelidir; bize önceliğimizin 

kişiler değil ilkelerimiz olduğunu hatırlatır